Drugsjehova’s vs. Droeftoeters.

Deze blog is weer uit het stof gehaald, omdat hij geschreven was voor RUMAG, stond hij niet op mijn eigen site.

Nu gelukkig weer wel 🙂

 

Drugsjehova’s vs Droeftoeters

Drugs. Ik gebruik niet. Velen om mij heen wel. Vroeger speelde ik de moraalridder en probeerde ik mensen er van te overtuigen er vooral niet aan te beginnen. Inmiddels ben ik van mijn paard gestapt en zal het me jeuken dat ze zich volstoppen met pillen. Zolang ze mij er maar niet mee lastig vallen. Dat blijkt alleen een onmogelijke opgave in het land van de pillenslikkers. Ik stel je graag voor aan:

  • De DrugsJehova’s

Serieus, de ‘echte’ Jehova’s zijn er niets bij. De drugsjehova’s zijn van die typetjes die mij met man en macht proberen te overtuigen dat ik ECHT MOET gaan gebruiken. Zij weerleggen dan ook elk argument dat ik aandraag waarom ik niet gebruik met de volgende standaard antwoorden en tegenargumenten:

“Nee, het is niet eng, en je verliest de controle echt niet zo erg als dat je denkt”
Ehh, nee inderdaad, al die waku waku’s die ik op feestjes zie staan te kauwen als een koe met kiespijn hebben alles nog pico bello onder controle. Uhuh.

“Ja, maar de mensen die je out ziet gaan van die troep zijn er gewoon niet zorgvuldig mee omgegaan, die hebben verkeerde pillen of een te hoge dosis genomen”
Ah ja, precies ja, want jij checkt wel altijd elke pil die je in je mik stopt? “Nou, nee dat natuurlijk niet altijd. Maar ik weet wie ze aanlevert, en die ken ik. Weet je wel. Die is echt wel te vertrouwen.” Sure!

“Je MOET het gewoon echt een keer proberen. Want als je het niet probeert, mag je er ook geen mening over hebben.” Eh, dat bepaal ik zelf wel vriend.

Het lijkt wel of de Jehovagebruikers een soort van roeping hebben gevonden nadat ze drugs hebben gebruikt. Vooral overal promoten HOE ONWIJS VET het is en dat IEDEREEN echt MOET gebruiken. Hier maken ze dan ook een missie van op elk feestje waar je ze tegen komt. Of ik nou eindelijk eens een keer gebruikt heb. NEE! Kap daar nou eens mee! En als je me niet meer leuk vindt omdat ik niet gebruik, dan stik je er maar in. Danku.

  • De Drugssekteleden

Het begint allemaal een beetje op een sekte te lijken. Wanneer het woord ‘drugs’ is gevallen op een feestje kan ik in principe gewoon rustig verdwijnen zonder dat iemand het merkt. Het gaat namelijk NERGENS anders meer over. Mijn verhalen zijn totaal niet interessant. Er ontstaat een bepaalde saamhorigheid tussen hen die je alleen begrijpt als je ook een gebruiker bent. De manier waarop ze erover praten lijkt wel alsof ze als het ware ‘tot elkaar zijn gekomen’ en ze samen ‘onsterfelijk’ zijn. Drugs is de hemel en ik mis de boot. Ik krijg daar echt een beetje jeuk van. “Heerlijk, als we daar dan zijn, dan kriebelen en strelen we elkaar, dat is zo’n fijn gevoel dan.. Al die zachte stoffen voelen dan ook zo fijn aan, echt.. het is dan zo fijn om samen te zijn.” Lekker swingen met je maten dus, thanks, but no thanks. Wil er iemand nog een biertje? Flesje water dan?

  • De ‘Alcohol is ook drugs’ types

“Ja, maar Sascha, alcohol is ook drugs en veel slechter voor je.”

Flikker op, echt. Met je kakargument.

  • De Kroeggebruikers

Oke, dat je tegenwoordig niet naar een festival hoeft te gaan zonder te gebruiken, dat heb ik inmiddels door. Het hoort er gewoon bij. Anders ben jij die droeftoeter die na een paar uur dansen kapot is, terwijl de anderen met gemak tot de volgende ochtend door kunnen stuiteren, kroelen, strelen, spacen.. Kwijlen, Je kent het wel.

Maar sinds wanneer gebruiken we die zooi ook als we de kroeg in gaan voor een dansje, sjansje en een biertje? Afgelopen zaterdag kwam ik twee oude bekenden tegen, ik blij. Vet lang niet gezien, kei gezellig denk je dan. NOT! Die gasten stonden super strak van de meuk. Helemaal aan het spacen, in een fucking kroeg. Ze keken me aan alsof ik een of andere vage fata morgana was. Hoelang moet ik nog wachten op het moment dat iedereen gebruikt in de kroeg? Omdat het anders ‘niet zo leuk is’. Waar moet ik dan heen met mijn drugsvrije vrienden? Die ik inmiddels al op een hand kan tellen.. maar goed. Het gaat om het idee. Dus. Heuj, feestje in mijn eentje!

  • De meeloopgebruikers

Er zijn van die mensen die gebruiken drugs omdat ze er nieuwsgierig naar zijn. Het type wat alles graag een keer uitprobeert zonder van de toren te schreven dat het SUPER MEGA GAAF KICKE VET IS. Met hen kan ik er tenminste normaal over praten en hang ik aan hun lip als ze mij vertellen over hun ervaring. Ik wil alles weten, hoe werkt dat spul, hoeveel gebruik je dan, wat gebeurt er? Ze vertellen mij alles, zonder mij te overtuigen het ook eens te proberen. Kijk, dat vind ik dan mooi. Gewoon normaal!

Daar tegenover heb je van die meeloopgebruikers. Van die types die onzeker zijn en mee doen met bubs. Gevoelig voor de druk omdat ze er anders niet bij horen of niet tof gevonden worden. Van die mensen waarvan je dacht dat zij wel de laatste waren op aarde die je ooit een pil achterover ziet slaan. Die staan nu elke weekend met die prachtige pupillen helemaal wauws te gaan met hun nieuwe vrienden. Die ineens super vet gaaf kicke zijn. Zo plop! Nooit van gehoord. Nu hun beste vrienden.

  • De ‘je-mag-niet-mee-want-je-gebruikt-niet’-gebruikers

Mn bek verrekte toen ik dit weekend een verhaal hoorde van een vriendin van mij. Haar vrienden, waar ze graag mee naar festivals gaat, vertelde haar dat ze volgende keer maar gewoon beter niet mee kon gaan, omdat ze zonder drugs in een andere vibe zat, en dat werkte niet echt voor hen… SERIOUS?

Nogmaals, ik ben geen heilige anti-drugs goeroe en ik laat iedereen slikken en spuiten wat ze willen. Maar ze moeten gewoon NORMAAL doen.